Miejsca: 2001-2011

Od 29 kwietnia do 19 maja 2011 roku w Centrum Historii Miejskiej była eksponowana wystawa fotografii Andrija Bojarova "Miejsca: 2001-2011". Projekt jest połączeniem dokumentacji antropologii wizualnej z poetyckim komentarzem do współczesnej miejskiej kultury.

Prywatna urbanistyka

Centrum świata dla współczesnego człowieka stanowi Miasto. Właśnie tutaj jest generowany koncentrat intelektualnych, duchowych i emocjonalnych wibracji ludzkości. Codziennie miliardy długich i krótkich, znaczących i drobiazgowych historii nawarstwia się w multinarodowych i multikuturalnych urbanistycznych labiryntach, tworząc ten niepowtarzalny urok miasta, który dawni Rzymianie nazywali genius loci – duch opiekuńczy danego miejsca. Zgodnie z rzymską mitologią, nie tylko u każdego człowieka, ale i w każdym kawałku ziemi, budynku, czy zakładu istnieje swój genius loci. To na nim spoczywa odpowiedzialność - nie za materialne ściany, dach, okna, drzwi, krzewy i drzewa lecz - za atmosferę.

Atmosfera miasta – to jest coś czego nie zdąża zobaczyć masowy turysta pędzący "galopem przez Europę"… Atmosfera nie jest ograniczona przez zestaw zabytków architektury-muzeów-sklepów-kawiarni… To subiektywna, wielowarstwowa, posiadająca wiele niuansów efemeryczna substancja codziennego miejskiego życia, którą odczuć-przeczytać proponuje wystawa architekta i artysty Andrija Bojarova "Miejsca 2001-2011". Andrij dokładnie dokumentuje swoje niespieszne zanurzenie się w urbanistyczną "prywatność" Wiednia, Budapesztu, Warszawy, Krakowa, Tallinna, Berlina, Wrocławia, Lwowa, Bytomia, Londynu, Frankfurtu, Rzymu… Ilość przypadkowych obrazów z czasem nabiera jakości kroniki miejskiej rzeczywistości, między konkretem geografii a poezją eseistyki.

Puste kabiny na pustej plaży, porannie bezludne kawiarniane stoliki, sznur dachów samochodów, śmietniki, z dbałością zawinięty od porannej mgły piesek w koszyku, Wietnamka niosąca bułki… Cała ta niepozorna codzienna pulsacja życia mniejszych i większych miast Europy i Ukrainy, "zatrzymana" na fotografiach Andrija Bojarova, stwarza przekonujący efekt personalnej obecności odbiorcy, buduje autonomiczne indywidualne refleksje i nastroje.

Właśnie tak wędrowano sto, dwieście lat temu. Osiedlano się na kilka miesięcy, zaznajamiano z sąsiadami, stróżami, sprzedawcami ze sklepików, właścicielami i bywalcami kawiarni… Niespiesznie wędrowano po okolicy… Chadzano w gości do nowo poznanych znajomych… Pisano długie listy do ojczyzny, prowadzono dokładne dzienniki – zapisy rozmów i myśli… Wystawa Andrija Bojarova przypomina nam o istnieniu nieturystycznego wymiaru wędrówki, który pozawala na odczucie każdego obcego miasta jak swojego.

Historyk sztuki Natalia Kosmolińska

Andrij Bojarov urodził się we Lwowie, ale "podzielił" swoje życie pomiędzy Ukrainą a Estonią. Już mieszkając w Tallinnie pod koniec lat 80-tych skończył studia architektoniczne we Lwowie. To po części tłumaczy zainteresowanie autora tematyką miejskiej przestrzeni i miejskiego życia. Pracował i realizował projekty w Estonii, Polsce i Finlandii. Współpracował z Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie, Fundacją Kultury Estonii a także z różnymi estońskimi gazetami, stacjami radiowymi i telewizyjnymi. Wykładał podstawy architektury w Tallinnie. Pracuje też we Lwowie jako architekt wnętrz. Każdą ze swoich form działalności opisuje jako „projektowanie”. Wśród nich jest i fotografia.

Wystawie towarzyszyły cotygodniowe projekcje filmowe w sali wystawowej Centrum Historii Miejskiej. 

Z pytaniami prosimy zwracać się do koordynatora projektów wystawowych Centrum Historii Miejskiej, Andrija Linika, a.linik@lvivcenter.org, tel. +38 032 275 17 34